Tekst: Kolbein Falkeid / Musikk: Шyvind Staveland

Me drog oss pе ryggen og gjord’kje det grann,
han Bшnna og meg og han Hansemann
Graset va maigrшnt og himmelen blе
med bitte smе skyer sе knapt konne gе
Det va sju, det va ni
Nei, eg tror det va tri
fшr solе drakk to sе va grе

Ei einaste skya fekk lov te е bli
Me lеg der og svimte og sеg ’na, me tri
Han Hansemann sa hu ligna pе Ba,
og Bшnna og meg sukka amen og ja
Hu va lengting og sеr
Me va tolv-tretten еr,
og me fabla om Ba samma ka

Hu har krшller, sa Bшnna Nai, leggar! Sa eg
Nеr hu gеr e det nesten sе dansesteg
Dei flottaste auer, du tenka deg kan
Og daier! Me pusta i kor alle mann
Men best sе det va
tok skyе og la
surt reggen pе land og pе strand

Sе gjekk det mongfoldige vintrar og dar
Hu Ba forsvant med ein stut av ein kar
Hansemann daua, og Bшnnan blei gift
Bara eg holle ut og gеr endе pе vift
Men eg glшmm’ ikkje Ba
og den maidagen gla
dе me lеg og sеg syner pе skift