Eg e ein malar Gi meg torg og smau
og trengsel Gi meg mennesker sе leve
forkrшpla liv, ein villkatt sе e dau,
ein жrlige arbeidsmann sе stеr og streve
Eg eige tusen fargar Me palett
og pensel ser eg godt Alt har eg sett
Det vakraste e ekta, ikkje fraser
Ein e’kje fant om ein e kledd i laser

Eg like ikkje skreddarsydde menn
Eg kan’kje mala stшvfri mannekengar
Eg like ikkje uvenns gode venn
og kler sе alltid henge pе ein hengar
i fylte garderobar Eg har fеtt
min egen barndom basta i et slott!
Eg like skjeive typar, trшtte slavar
med rynketekst av skitne, smе bokstavar

Eg like ikkje medvind, gratis fart
Eg like ikkje motstandslause dagar
Eg kan’kje mala kvitt sе aldri svart
har sota med fortvilelse og plagar
Eg like ikkje gudelige glis
sе telle penger Fins et paradis,
dе mе det vжr’ for horene og skyggen
sе prektigheten alltid vende ryggen

Eg malte pе Montmartre i Paris